Þjáning er gjöf
Áttar þú þig á því hvað þessi sögn þýðir.
Fólk er fast í hugsun um að gera sér markmið í janúar og september. Sama KARMAÐ sem fylgir því ár eftir ár. Karmað mun fylgja fólki nema það breyti einhverju í sínu fari.
Þegar þú áttar þig á því að þú þurfir að þjást til að uppskera að þá muntu skilja hvað meint er með þessum orðum. Að þjást er kostur, þú ert að breyta því sem þú villt fá. Þú ferð í megrun, afhverju springurðu á því þegar þig langar í t.d skyndibita. Því þú villt ekki gera þér það að þjást. Sem er auðvitað veikleiki. Þú veigrar þér við því að þjást og þessvegna nærðu ekki alla leið. Ok, ekki smart að vita afþví.
Fyrir mér í dag þykir mér skelfilegt að horfa á okkur íslendingana vinna hörðum höndum til þess eins að borga af lánum og eignast steindauða hluti. Allir eru tilbúnir til að þjást á því sviði. Þjáningin er stress, áhyggjur, tímaleysi og enn minni tími með fjölskyldu. Það er eitthvað sem búið er að kenna okkur, vinna af okkur rassgatið og það sem við fáum í verðlaun er auðvitað stærra hús og betri bíll. Þessa þjáningu kunnum við öll en afhverju kunnum við ekki hina þjáninguna sem býr innra með okkur til að fá það sem manni sjálfum langar til að gera.
Dæm,i reykingamaður sem er ekki tilbúin til að hætta að reykja, ástæðan er einfölld, hann er ekki tilbúin til að þjást. Ef hann mundi átta sig á því að þjáning er gjöf að þá mundi hann skilja það að ef hann leyfir sér að þjást í smá stund og gjöfin yrði reyklaus maður.
Þegar þú ætlar í megrun að þá verðuru að þjást inn á milli til þess að megrast. Þjáningin er gjöf, ekki gleyma því.
Þegar þú ætlar að sigra eitthvað að þá verðuru að leggja á þig sem er þjáning.
Man þegar ég las Armstrong bókina að þá talaði hann um að hann væri haldin þráhyggju ekki gagnvart hlaupunum heldur gagnvart sársaukanum. Það skil ég í dag hvað hann meinti, því það var þjáningin sem gaf honum gjöfina að komast í mark. Fyrir mér er þetta algjör snilld að nota þetta sem lykil að einhverju og minna sig á. Það er gott að finna til.
Og þegar þú ert núna að hugsa aftur í tímann. Hugsaðu þá um þá hugsun sem átti sér stað þegar þú beilaðir á einhverju sem þú ætlaðir að gera. Notaðirðu hvaða afsökun??? AFÞVÍ ÞÚ VARST EKKI TILBÚIN AÐ FINNA TIL. AÐ FINNA TIL ER GOTT